در جواب به آقای احسان محمدی ـ لطفاً داعش را خوشحال نکنیم | طاهره علیزاده نایینی

Filed under مقاله

احسان عزیز، فرزند دلاورم! دردنامه‌ات را خواندم و نه یکبار که چندین بار و اشک ریختم و واقعاً خجالت ‌کشیدم از انسان بودنم و از زنده بودنم. ولی تنها چیزی که تا حدودی توانسته آرامم کند اینکه ما کُرد هم نیستیم ولی آنچه بر شما می‌گزرد بر ما نیز. نه استخدام‌مان می‌کنند و نه بچه‌هایمان اگر ارشد یا دکتری قبول ‌شوند حق ثبت نام دارند! چرا که ما نیز با کمک از آیات قرآن که اتحاد و برابری را متذکر می‌شود، معتقدیم که فرقی نیست بین شیعه و سنی! همه برادریم و پیرو دین پاک محمدی(ص).

فرزندم، دلاورم، نامه‌ات گویای همه چیز بود در حالیکه خیلی مختصر بود. درخواست منِ مادر که از زبان همۀ مادران دلسوز به قرآن و دین و میهن می‌باشد این است که عزیزان کرد را همچنان به خویشتن داری و بزرگواری دعوت کنید، تا بتوانیم ایرانی آباد و متحد و یک شکل را بناء نهیم.

خداوند منان یار و یاورتان باشد

طاهره علیزاده نایینی


اشتراک گذاری

     Balatarin