چرخه خشونت را چگونه می توان متوقف کرد؟ – عقیل دغاقله

Filed under خبر متحرک, سرخط اخبار, مقاله

ویدیوی کوتاه زیر سه دختر نوجوان را نشان می دهد که برای خرید اسپری به مغازه ای مراجعه می کنند. به چهره، پوشش و سن و سال آنها خوب دقت کنید. اینها همان هایی هستند که در خیابان هستند یا بخش قابل توجهی از معترضان را شکل می دهند و هر روز تصویر یکی از آنها منتشر می شود و داغی بر همه دل ها می گذارد. این ویدیو را اینجا گذاشتم تا یک سئوال را مطرح کنم: چه کسانی و چگونه می توانند جلوی خشونت علیه این نوجوانان را بگیرند و به تحقق مطالبات آنها کمک کنند؟ پاسخ جامعه مدنی است. در اینجا دقیقا مد نظر من فعالان مدنی، نخبگان، سندیکاهای کارگری، معلمان، اصناف، کانون وکلا، کانون پزشکان، اساتید دانشگاه ها، روشنفکران و جریانات موثر است. آنها هستند که می‌توانند نقش جدی ایفا کنند و با ورود و همراهی خود با مردم این چرخه خشونت را متوقف کنند و اجازه ندهند این جوانان و نوجوانان قربانی شوند. آنها باید در صف اول حرکت کنند نه آنکه به کناری بنشینند. اما چرا جامعه مدنی کم تحرک است؟ دلایل مختلفی وجود دارد. اما به نظر کلیدی ترین علت این است که تصور می کنند آینده اعتراضات بی‌نتیجه یا خشونت کور است و وضعیت تاریکی را تصور می کنند. آیا این پیش بینی درست است؟

بله. درست است. چرا؟ به این دلیل ساده که پیش بینی آنها از نوع «پیش‌بینی خودتحقق بخش» (self-fulfilling prophecy) است. پیش‌بینی خود تحقق بخش این است که خود پیشبینی باعث تحقق آن می شود. مثال آن این است: «من پیش‌بینی می‌کنم فقیر خواهم ماند.» این پیش‌بینی خود را محقق خواهد ساخت. چرا؟ به این دلیل که باعث می‌شود فرد تلاشی نکند چون فکر می کند که علیرغم آن تلاش فقیر خواهد ماند. همین داستان درباره جامعه مدنی و آینده اعتراضات وجود دارد. آنها پیش بینی می کنند که اعتراضات به خشونت خطرناک و بی بازگشت می رسد. و به همین دلیل خود را کنار می کشند و نقش خود را ایفا نمی کنند. نتیجه این عدم کنشگری این است که یک بازیگر کلیدی، موثر و جدی در رخدادهای مهمی که در جریان است غایب می شود که نتیجه آن بسیار مخرب است. اما برای نشان دادن اهمیت این غیبت اجازه دهید مروری به بازیگران مهم داشته باشیم. بازیگران محوری اعتراضات اخیر را می توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

۱. حکومت: که باور دارد همانگونه که اعتراضات سابق را از سر گذرانده است این اعتراضات را نیز از سر خواهد گذراند و تنها راه حل آن سرکوب و نگاه امنیتی است.

۲. رسانه های خارجی: که می‌دانیم نمایندگی نیروهای خارجی را می‌کنند و برنامه و پروژه های خود را پیش می برند.

۳. جوانان و معترضان حاضر در خیابان. که می‌توان به آنان جمعیت عظیمی از مردم ناراضی و همراه را افزود. جمعیت خشمگینی که یک حرف دارد: «بس است یعنی بس است».

۴. جامعه مدنی: که نام بخش‌هایی از آنان را در ابتدای متن آوردم. آنها طیف وسیعی از فعالان مدنی، نخبگان، جریانات فمنیستی، روشنفکران، روزنامه‌نگاران، سندیکاهای کارگری، معلمان، اساتید دانشگاه‌ها، کانون و انجمن‌های پزشکان و وکلا هستند. و به این لیست باز می توان افزود.

حالا تصور کنید که نیروی چهارم خود را از میدان بیرون بکشد یا کرخت و منفعل بماند. آنگاه چه اتفاقی رخ می دهد؟ در این حالت تنها سه نیروی اول در صحنه باقی می مانند: جوانان و نوجوانان در خیابان / رسانه و کشورهای خارجی / حکومت و دستگاه سرکوب آن. در غیاب جامعه مدنی آنچه در انتظار است احتمال تداوم و شدت یافتن خشونت است و دور شدن جنبش از هدف خود است.

در این مسیر لغزنده، ‌این جامعه مدنی است که می تواند کمک کند این خشم و انرژی در مسیر سازنده و برای تحقق خواسته و هدفی بزرگ‌تری حرکت کند. آنها هستند که می‌توانند در صف مقدم معترضان حرکت کنند. یک پزشک به تنهایی کاری نمی تواند بکند. اما اگر پزشکان همراه شوند می شود کاری کرد. یک وکیل یا استاد دانشگاه به تنهایی کاری نمی تواند بکند. یک کارگر به تنهایی کاری نمی تواند بکند. اما اگر همه در قالب تشکل‌ها و اصناف‌شان حرکت کنند و خواسته مشخص داشته باشند و خط قرمزهای کلان را تعیین کنند آنگاه می توانند راهی به سوی آینده باز کنند و جامعه با آنها همراه خواهد شد. هدف نیز روشن است: گذر از یک حکومت ناکارآمد و استبدادی به نظمی دموکراتیک با حداقل خشونت ممکن. و این حداقل خشونت ممکن تنها زمانی میسر است که آن قوه چهارم محکم و بدون رودربایستی در صف اول سپر این جوانان و نوجوانان باشد. آنها هستند که در این مرحله باید نقشه راه ترسیم کنند و همراه با مردم جنبش دموکراسی خواهی را تعریف کنند و به پیش ببرند و البته که خیابان بخشی از این پیشروی است.


اشتراک گذاری

     Balatarin

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /homepages/41/d939110942/htdocs/Nedayeazadinet/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 399

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *